Na wyspie panuje klimat subtropikalny. Wiosna nadchodzi tu etapami. Zakynthos najlepiej zwiedzać w maju i czerwcu, gdy nie ma jeszcze upałów. Latem temperatury osiągają do ponad 35°C w dzień i aż 22°C nocą. W lecie, szczególnie w sierpniu, deszcze są tu bardzo rzadkie , natomiast dość często wieją północne wiatry. Nazywane są “Meltemia” . Nasilają się szczególnie miedzy godziną 14:00 a 15:00 po południu. Dla tych, którzy preferują spokojne wody polecamy piaszczyste plaże na południu wyspy.

Wody Morza Jońskiego najcieplejsze są w sierpniu i wrześniu ich temperatura wynosi średnio 25°C.

Po wyspie warto podróżować autobusami. W ten sposób można pogłębić wiadomości o wyspie i jej charakterze.
Wszystkie wioski, miasta, miasteczka połączone są liniami autobusowymi - rozkład jazdy i plan można otrzymać w EOT. Przed podróżą należy zwrócić zawsze uwagę na szyld i numer autobusu znajdujący się na przedniej szybie. Jest to bardzo ważna informacja, gdyż często stacja docelowa jest w tej samej miejscowości, a trasa autobusu przebiega innym szlakiem. Przed dalszą podróżą najlepiej jest nabyć bilet w kasach dworca autobusowego. Wówczas jest pewność, że autobus nas zabierze. Na bilecie, w przypadku autobusów dalekobieżnych jest zaznaczona miejscowość, numer autobusu, godzina odjazdu oraz numer miejsca.

Placówki wynajmu mieszczą się w pobliżu prawie wszystkich hoteli. Przed rozpoczęciem jazdy należy upewnić się, czy pojazdy są sprawne i bezpieczne.

W Grecji istnieje możliwość wynajmu samochodu. Ceny różnią się w zależności od standardu auta (od 26 do ponad 63 euro za dzień).

Wszystkie taksówki są wyposażone w taksometry. Obowiązuje opłata podstawowa, ale ceny za przejazd są umowne. Jeżeli zamierzają Państwo korzystać z taksówki przez dłuższy czas, warto jest wynegocjować cenę.

Wyspa należąca do archipelagu Wysp Jońskich położona jest u zachodnich wybrzeży Peloponezu, na południe od Korfu. Zakynthos jest trzecią, co do wielkości grecką wyspą po Krecie i Eubeji. Jej powierzchnia wynosi 402 km² i 123 km obwodu.

Prawie całe wschodnie wybrzeże jest łagodne, obramowane piaszczystymi plażami. Zachodnie, w większości górzyste, charakteryzuje się stromymi klifami, które opadają ku morzu białymi ścianami. Urodzajny środek wyspy porastają rozległe gaje oliwne i cytrusowe oraz winnice. Północne tereny, z kiepskimi drogami i dzikimi górami, a także centralne żyzne równiny i wzgórza, zmienione w tereny rolnicze uniknęły rozwoju masowej turystyki. W przeciwieństwie do południowo-wschodniej części, zdominowanej przez betonowe budownictwo, skomercjalizowane plaże i tłumy turystów.

Główną atrakcją wyspy pozostają legendarne plaże osłonięte stromymi klifami oraz liczne jaskinie (Galazia Spilia – Błękitna Jaskinia). Najczęściej fotografowaną plażą na Zakynthos jest Navagio, w Zatoce Wraku, znajdującej się w północnej części zachodniego wybrzeża. Wybrzeża oraz wschodnia część wyspy są całkowicie zdominowane przez masową turystykę, zachodnia część wciąż pozostaje dziewicza i mało znana.

Pierwszymi osadnikami zamieszkującymi wyspę byli prawdopodobnie Achajowie, którzy przybyli na Zakynthos w XVI w. p.n.e., z leżącego nieopodal (10 mil morskich) Peloponezu. W czasach starożytnych wyspa należała najpierw do Aten, po wojnach peloponeskich do Sparty i następnie do Macedonii. W okresie panowania Rzymu nadano jej szeroką autonomię, którą utrzymywała również w czasach bizantyjskich, kiedy to ucierpiała podobnie jak inne wyspy, od najazdów barbarzyńców i piratów. Po upadku Konstantynopola Zakynthos znalazła się w rękach dynastii Orsinich, a w 1485 r. została zdobyta przez Wenecję pozostając pod jej panowaniem przez 300 lat. Wenecjanie wprowadzili szereg swoich praw, m.in. podzielili mieszkańców na trzy kasty: arystokrację, obywateli i lud. Pierwszych wpisano do Złotej Księgi. Uciskany przez arystokrację lud doprowadził do wybuchu rewolty w 1630 r., która została krwawo stłumiona. W 1797 r. nastąpił kres panowania Wenecjan, których wyparli francuscy republikanie. Usunęli od władzy arystokrację i ustanowili francuskiego gubernatora wyspy. Zmęczona uciskiem weneckim ludność przyjęła z entuzjazmem wyzwolicieli, a przy okazji spalono Złotą Księgę symbolizującą niesprawiedliwość społeczną. Francuzi nie pozostali długo na wyspie, bowiem już w 1800 r. utworzono Republikę Wysp Jońskich, pierwsze niepodległe państwo greckie. W 1807 r. wyspa została opanowana przez francuską arystokrację, a dwa lata później przez Brytyjczyków, którzy ustanowili Zakynthos stolicą
Republiki Jońskiej pod własnym protektoratem. W 1864 r. wyspa, wraz z całym archipelagiem weszła w skład Grecji.

W sierpniu 1953 r. wyspę nawiedziło silne trzęsienie ziemi (7,3 stopni w skali Richtera), które zniszczyło jej infrastrukturę i wiele budynków. Na Zakynthos stało wiele przepięknych rezydencji we włoskim stylu i wspaniałe kościoły, niestety, prawie wszystkie legły w gruzach.